Kayıtlar

Felsefi Boyutlu Psikolojik Modern Öykü etiketine sahip yayınlar gösteriliyor

Hiçliğin Kıyısında

Resim
  Burada mıyım, gerçekten var mıyım, yoksa sadece galaksilerin  boş zaman eğlencesi miyim? Dünyanın henüz adı yokken, zamanın nabzı karanlığın içinde usulca atıyordu. Sessizlik, kendi üzerine kapanmış bir sonsuzluktu; ne bir başlangıcı vardı ne bir sonu, sadece kendi kendini düşleyen bir boşluk. Hiçliğin kalbinde bir çatlak gibi önce belli belirsizdi, sonra bir düşünceye, ardından bir kıvılcıma dönüştü.   “Ben, başlangıcın unuttuğu ışığım,” dedi kıvılcım, “Sana geldiğim için değil, sen beni çağırdığın için buradayım.” Zaman geçti. Milyarlarca kıvılcım içinden biri söndü, biri doğdu… biri mavi bir gezegenin üzerine eğilip, “Uyan” dedi. Işık dokundu. Dağlar gerindi, okyanuslar nefes aldı. to prak duydu, su duydu, zamanın görünmez nefesi rüzgâr duydu. Ve bir gün, sessiz bir kıyıda bir varlık doğruldu: Galaksiler, beni görüyor musunuz?  Küçük, zavallı, çaresiz… ama bir o kadar da inatçı bir şekilde ayakta duran insan, evrenin sessizliğine, yıldızların boş bakışına, kara...

Ödünç Gözlük

Resim
Deniz’in o duru, şiirsel ve dinginleşen dünyası, her geçen gün daha da şeffaflaşıyordu. Renkler daha canlı, sesler daha melodik, insanlar daha katlanılabilirdi. Artık sabahları kalbi sıkışarak uyanmıyor, aksine bir pamuk şekerinin içinde süzülüyormuş gibi hafif hissediyordu. Dışarıdan bir motosiklet sesi geçti. Uzaktan bir köpek havladı. Apartmanın üst katında biri musluğu kapatmayı unutmuş gibiydi; boruların içinden ince bir su uğultusu geliyordu. Deniz, uzun zamandır ilk kez seslerin katmanlarını ayırabiliyordu. Sanki dünya, yıllardır üst üste binmiş şeffaf tüllerden oluşuyordu da biri o tülleri yavaşça kaldırmıştı. Kumaşın tenine değen pütürünü hissediyordu. Hayat onun içinden hızla geçen bulanık bir tren manzarasıydı. Şimdi ise her şey durmuş gibiydi. Eskiden sabahları gözlerini açar açmaz, beyninin içinde görünmez bir toplantı başlardı. Yapılması gerekenler, yetişmeyen işler, cevap verilmeyen mesajlar, geçmişte söylediği bir cümle, gelecekte olabilecek kötü ihtimaller… Hepsi aynı ...