Ertesi Gün İki Kişiydik
Buraya, iki yüksek kayanın arasından kıvrılarak inen dar bir yoldan ulaşıyorum. Yolun sonunda karşıma çıkan manzara, unutulmuş bir masalın içinden kalmış gibi. Evler yamaca tutunmuş; kimisi birbirinin omzuna yaslanıyor, kimisi taş cumbalarını sokağın üzerine uzatıyor. Kırmızı kiremitli çatılar, koyu bazalt duvarlar, ahşap çıkmalar ve renkli camlı pencereler birbirine karışmış. Sanki sokaklar, farklı çağlardan kopup gelen parçaların birbirine eklenmesiyle kurulmuş. Buraya bir ev bulmak için geliyorum. Yıllar önce burada yaşadığı söylenen bir adamın evi. Bana ulaşan mektupta yalnızca bir sokak adı ve birkaç cümle var. Mektubu gönderen kişi kendisini tanıtmamış. Babamla ilgili bilmediğim şeyler olduğunu, bunları öğrenmek istiyorsam buraya gelmem gerektiğini yazmış. Babamın ölümünden sonra geçmişine dair bazı sorular zihnimde dönüp duruyor. Belki bu yolculuk, yıllardır yarım kalmış bir konuşmayı tamamlamanın yoludur. Meydana girdiğimde yuvarlak bir çeşmenin başında yaşlı bir ad...